Toespraak burgemeester van Amsterdam Femke Halsema bij de Kerkelijke afsluiting van het jubileumjaar op 26 oktober 2025

Dames en heren,
Morgen verjaart onze stad. 750 jaar oud en dat hebben wij het afgelopen jaar
al uitbundig gevierd. Een voetbaltoernooi op de dam, talloze
tentoonstellingen, voorstellingen, boeken, een groot feest op de ring, Sail. En
natuurlijk de verheffing van de Nicolaasbasiliek tot kathedraal, door Paus
Franciscus die helaas niet veel later overleed.
Hoeveel er ook te vieren is, het afgelopen jubileumjaar was voor veel
Amsterdammers, voor veel Nederlanders, ook zwaar. Internationale conflicten
en oorlogen gaven ook hier spanning, boosheid en verdriet. Politieke
polarisatie vervreemdt mensen onnodig van elkaar. Dakloosheid en armoede
treft te veel Amsterdammers en te veel jongeren hebben stress en zorgen
over hun toekomst.

In zo’n dubbelzinnige tijd van vrolijkheid én somberte zijn onze gebedshuizen
onmisbaar. Zij doen wat de beroemde Amsterdamse pater Jan van Kilsdonk –
die in onze cafes met jonge mensen praatte en hiv- en aidspatiënten bijstond
– ooit omschreef als zijn belangrijkste taak: vertroosting bieden.
Hij zei, en ik citeer: ‘Dat betekent niet dat je iemand een schouderklopje moet
geven en zeggen: Och het is allemaal niet zo erg. Vertroosten impliceert een
mateloze eerbied voor een ander die ook voelbaar is.” 1

Dat wens ik onze jarige stad het meeste toe: Troost, liefde en respect voor
elkaar. Ook als we van elkaar verschillen, als we moeite hebben elkaar te
begrijpen. Of we elkaar nu tegenkomen in de supermarkt, op het werk, op de
schoolpleinen of in de eerste vergaderzaal van ons land. Ik wens het onze
straten, onze buurten, onze inwoners toe: vertroosting. En ik wens het u, hier
bij elkaar toe.
Dank u wel.